Met Gust op de fiets. 

Dit was een geniaal idee van Gust. Hoewel er weinig belangstelling was, is het toch doorgegaan.

We hebben vier dagen gefietst in het mooie vlakke Limburg en het mooie weer was ook van de partij.

In die vier dagen hebben we zo een 120 à 125 kilometers afgelegd aan een tempo dat voor iedere aanwezige PH-patiënt haalbaar was.

Diegene die al een elektrische fiets hadden waren zo vrij die ook eens te laten uittesten door andere patiënten.

De rustpauzes werden benut door bezoeken o.a. aan een Duits Militair kerkhof, een museum van het kamp van Beverlo in Leopoldsburg, het Vlaams Mijnmuseum (de vroegere steenkoolmijnen), alsook het natuurcentrum: de watersnip.

Uiteraard dit alles steeds met een uitstekende gids: Gust en Jos, bedankt.

De groep was klein: vier, zes en één dag negen personen.

We hebben veel gelachen en ook veel gepraat over ernstige dingen.

Er was van iedereen veel begrip, want PH-patiënten weten heel goed wat het is met een levensbedreigende ziekte, die dan ook nog heel wat beperkingen met zich meebrengt, te moeten leven.

Vier dagen waar niks moet, alles mag

Daarom wil ik een oproep doen aan alle leden van onze zelfhulpgroep : bestook het bestuur met voorstellen, suggesties zodanig dat er elk jaar een grote activiteit kan doorgaan die voor iedereen haalbaar is.

Kom massaal af want vriendschap is toch zo belangrijk in ons PH- leventje dat al heel wat ingekrompen is door het feit dat uit werken gaan zo moeilijk te combineren is met onze ziekte.

Dit alles heeft mij mijn ziekte ook op een andere manier leren bekijken.

Ik heb ook mezelf kunnen testen: wat kan ik nog, meer dan ik dacht.

De vrijdag zijn we met veel mooie herinneringen, moe, maar vooral dankbaar en tevreden naar huis vertrokken.

Door mijn ziekte heb ik er nu nog enkele vrienden bij, dit is voor mij zeker voor herhaling vatbaar.

Dank je wel gastvrij Limburg.

Annie

Fietsen met Gust.

Een tijdje geleden kregen we in onze brievenbus een uitnodiging van een fietsweek met Gust.

Wij fietsen graag en we waren heel enthousiast om daaraan mee te doen.

Via de krant konden wij in Centerparcs aan een heel voordelig tarief boeken.

Het dichtste bij was Erperheide en zo hebben wij die midweek vastgezet om dan dicht bij Gust in Heppen te zitten.

Met Gust hadden we afgesproken dat we de dinsdag en de donderdag zouden meefietsen. Dinsdag morgen dus afspraak bij Gust waar we heel goed verwelkomd werden. Annie en Roger waren er al en ook een Nederlands koppel, Riet en Henk, en zo zijn we vertrokken met z’n zevenen. In Limburg is het allemaal plat wat bij ons zeker het geval niet is dus dat was heel goed meegenomen Gust kent daar alle kleine weggetjes en van het ene naar het andere knooppunt fietsten we en nu en dan stopten we want de Gust had ons af en toe iets te vertellen over de Belgische geschiedenis van in de oorlog, die bij mij wel zeer ver zat, maar toch goed dat het eens opgefrist werd. Over de middag een boterham naar binnen werken en dan op naar het Museum Kamp van Beverlo, in … Leopoldsburg.

Bij Gust terug thuis namen we afscheid en van de Nederlanders ook die terug naar huis naar Nederland moesten.

We verlangden al naar de donderdag want het was heel goed meegevallen.

De donderdag waren we met zessen Gust zijn vrouw Lief, die reed ook mee en natuurlijk Annie en Roger ook. In de voormiddag nog het een en ander bezocht in Leopoldsburg en in de namiddag zijn we naar het bezoekerscentrum gereden te Koersel in de Vallei van de Zwarte Beek. Heel interessant om de natuur daar te kunnen bewonderen : flora en fauna. Terug thuis Bij Gust zijn we dan met zijn allen als afsluiter van onze twee mooie dagen allemaal gaan eten.

De dag erop, vrijdag, zijn we moe maar heel content terug naar West-Vlaanderen gereden.

Wij kunnen alleen maar zeggen zowel Victor als ik, dat het voor herhaling vatbaar is en dat het jammer is dat en niet meer mensen waren om mee te doen.

Bedankt Gust, Lief, Roger en Annie. Mia

----------

Met Gust op de fiets.

s’ Woensdags rond 9u.30 arriveerde iedereen bij de Gust, voor sommigen was het fietsen al een tijdje geleden, voor anderen nog maar een paar uren.

We waren met 7 en zo vertrokken we voor deze mijntrip. Van de Middenlaan zo via het oude treinspoor fietsten we tot aan het Albertkanaal in Kwaadmechelen en dit langs de prachtige fietspaden die Limburg ons te bieden heeft. Langs het kanaal fietsten we dan richting Beringen waar we dan links afsloegen richting Beringen-Cité. We passeerden langs het Casino waar tal van bekende artiesten hebben opgetreden om zo aan te komen waar Limburg vroeger van leefde, namelijk “de Mijn”.

We dachten eerst ons boterhammetjes op te eten maar daar we wat te vroeg aangekomen waren, konden we toch eerst het Mijnmuseum gaan bekijken. Ik moet jullie dan ook niet vertellen dat dit bij mijzelf veel herinneringen opriep daar ik er 10 jaar lang gewerkt heb, of zoals velen zeggen “ daar geweest ben”. Van de waszaal ging het langs de lampenzaal naar de bezettingzaal om zo naar het beur (de schacht) te gaan. We kregen een deskundige uitleg van onze gids en iedereen vond het heel interessant en kregen zo toch een ander idee van “de mijn”. Nog een filmpje meepikken over het ontstaan en zo komt er een einde aan ons bezoek van de Limburgse mijn. We hebben er zelfs honger van gekregen, dus tijd om ons boterhammekes op te eten, maar niet iedereen had eraan gedacht, dus bestelden sommigen een lekkere crock.

Als de innerlijke mens voldaan was, sprongen we terug op de fiets en ging het verder achterdoor langs de moskee richting Beverlo en dit nog altijd langs de mooie fietspaden. In Beverlo aangekomen fietsten we door langs het oude station van Heppen richting rondpunt waar de Heikapper op ons stond te wachten. Daar kregen we een deskundige uitleg van Gust over het ontstaan van Heppen en de betekenis van dit mooi beeld. Dan was het tijd om terug naar huis te fietsen.

Het was een prachtige dag met mooi fietsweer en zeker voor herhaling vatbaar.

Daarom wil ik Gust een dikke pluim geven voor de organisatie van deze fiets dagen.

Jos